Birçok yorumda bir insanın nasıl böyle bir vahşeti yapabileceğinin anlaşılmadığı ve bu durum karşısında şaşırıldığı dile getirilmiş. Ancak tarihi olaylara bakıldığında insanın doğasında vahşilik olduğunu kolaylıkla anlayabiliriz. Yada her gün gazetelerimizin 3. sayfasında ve sabah programlarında görebiliriz. Elbette bazı kişilerin bireysel psikolojik sorunlarının dışında toplumsal bir vahşeti incelerken sadece kınamak yerine sebeplerini anlayarak bu olaylardan dersler çıkarılmasının kritik önem arz ettiğini düşünüyorum.
Rönesans öncesi savaşlardaki uygulamaları atlayarak modern zamanımızın temelini oluşturan bir olayı ele alalım. Fransız devrimi tarihin en kanlı olaylarından biri olarak bilinmesine rağmen sebep ve içeriği bize yanlış anlatılmıştır. Milliyetçilik akımının başlamasına sebep olduğu öne sürülen olay gerçekte ilk toplumsal sınıf çatışmasıdır. Nasıl bir milliyetçi düşünce kendi soylularının kafasını sokaklarda kesmek ister ki diye düşündükten sonra bu vahşetin doğumunu hatırlayalım. Bazı söylentilere göre (”Ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler.” – Marie Antoinette) sözü üzerine isyan başlamış ve tüm saray ve soylu sınıfı yakalanarak sokaklarda idam edilmiştir. Bazı Fransız yazarların tasviri ile kanın Paris sokaklarından kırmızı nehirler halinde aktığını okumuşuzdur. O söz söylensin yada söylenmesin önemli olan nokta o zamanda gerçekten de ekmeğin bulunamıyor olmasıdır. Bir insanın evladı, eşi yada sevdiği biri açlıktan kıvranırken elinden hiçbir şeyin gelmiyor olması psikolojisini düşünmeliyiz. Kollarında açlıktan ölen evladını tutan bir babanın bolluk içinde yaşayan soylulara bakan gözlerinde vahşeti görebiliriz.
Dediğim gibi olayları izleyip kınamak yerine ders almayı da öğrenmeliyiz. 1. Dünya Savaşı sonrasında yapılan anlaşmada bu dersin alınmadığını görüyoruz. Galip devletlerin Almanyayı sömürgeleştirmek için dayattığı barış anlaşması Alman halkını kendi ülkelerinde köle haline getirmişti. Almanlar belli bir grup tarafından yönetilen sermaye altında çok kötü koşullarda şanslılarsa karın tokluğuna çalıştırılarak yaşıyorlardı. Böyle bir ortamda sözcükleri kullanmadaki dehası reddedilemez biri, insanların içinde büyüyen öfkeyi dile getirmiş ve Nazi Almanya’sı kurulmuştur. (Dahi demek her zaman övgü anlamı taşımaz…) Nitekim bu adam yanına aldığı en az kendisi kadar vahşi adamlarla 2. Dünya Savaşına ve tüm bu katliama imza atmıştır.

Popüler bir söz ancak ”Güç, sorumluluk getirir.” lafını unutmamalıyız. Zenginin, fakire… Aydının cahile yardım etme sorumluluğu vardır. Vahşetten arınıp medeni olmanın yolu buradan geçer.

Bu yazının da propaganda şeklinde yorumlanmasını hayretler içerisinde okudum. “Almanlar iyi yapmış, onlara müstahak” deyin de tam olsun.

http://www.utkukaynar.com/2009/08/24/james-nachtwey-savasin-yurek-burkan-fotograflari/

http://www.google.com.tr/search?hl=tr&source=hp&q=schindler%27s+list&meta=&aq=0&oq=schind

BEY, ABİ, HEMŞERİM, ARKADAŞIM, EY İNSANOĞLU

http://www.bilgisizler.net/haber-ve-guencel-olaylar-f59/yeni-kurulan-%C4%B0nternet-ve-bili%C5%9Fim-su%C3%A7lar%C4%B1-birim-t40097.html

Ama birde okuduklarını anlayabilsen…..