You gotta make the money first. Then when you get the money, you get the power. Then when you get the power, then you get the women.

Tanıdık bir çile: Vize

Posted: June 26th, 2009 | Author: MserdarK | Filed under: Genel | Tags: , , , , , , | 7 Comments »

Mesleğim gereği çok geziyorum. Uçakları, havayollarını, otelleri, bekleme salonlarını bilirim. Elimden geldiği kadar da birikimlelrimi paylaşmaya çalışıyorum. Sık seyahat etme sürecinde bir süre sonra (bu bir süre genelde bir iki yıla denk gelir) gezmek kavramı heyecanını yitirir, sıradanlaşır, iş haline gelir. Hele aynı yere 4-5 defa gittiğinizde alelade bir şeye dönüşür. Benim eve gelip kirli çamaşırları sepete atıp, duş alıp yeniden uçağa yetiştiğim çok günlerim oldu. Böyle bir ritmin keyifli olduğunu kimse iddia edemez.

Ama zevk için de olsa, mecburiyetten de olsa ilk seferinden son seferine kadar bir Türk’ün en büyük derdi şüphesiz vize almaktır. Dünyanın neredeyse tamamı biz aşağılık Türkleri asil topraklarına sokup pislettirmeden önce hesap sormak, olur vermek, kulağını çekmek, etini burmak ister.

Biz alışkınız neyse ki...

Biz alışkınız neyse ki...

Bunun için konsoloslukların önündeki küçücük kapılarda, yazın güneşin, kışın yağmurun-karın altında sıra beklemeli, anamızın örekesine kadar belgeler hazırlamalı ve (genellikle) Türk düşmanı bir Türk görevli karşısında en sevimli halimizi takınıp bütün o aşağılanmaları sineye çekmek, hakaretlere, iğnelemelere göğüs germeliyiz.

İtiraf edeyim 1993 senesinde ABD için alacağım ilk vize dışında ben hiç böyle şeyler yaşamadım; hatta vize işlemleri için konsolosluğa bile gitmedim. Gazeteciler çok seyahat ettiği ve genelde iş amaçlı davetli olduklarından böyle bir ‘lüksü’ yaşama fırsatım oldu. 2-4 senede bir Avrupa, 4 senede bir Britanya için, 10 senede bir de ABD için vize evrakları hazırlamam gerekiyor, hepsi bu.

Ama etrafımda duyduğum vize alma maceraları resmen tüylerimi diken diken ediyor. Arabayla konsoloslukların yanından geçerken sıra bekleyen insanları görmek bile içimi burkuyor.

Kongo, Zambiya, Gana, Gürcistan, Azerbaycan, Cibuti, Haiti, Namibya, hiç farketmez… Bir Türk elini kolunu sallaya sallaya seyahat edemez. Hele ki Avrupa Birliği üyesi ülkelerin bu konudaki tavrının hukuken tartışıldığı bir ortamda seyahat özgürlüğünün birilerinin iki dudağı arasında olması cidden düşündürücü.

Ah, tabi unutmayalım, izin istemekle de olmuyor; bir de haracını vereceksiniz. Örneğin AB üyesi ülkeler için (Britanya hariç, Belçika, Danimarka, Almanya, Estonya, Finlandiya, Fransa, Yunanistan, İslanda, İtalya, Letonya, Litvanya, Lüksemburg, Malta, Hollanda, Norveç, Avusturya, Polonya, Portekiz, İsveç, İsviçre, Slovakya, Slovenya, İspanya, Çek Cumhuriyeti, Macaristan’da geçerli) schengen vizesi alacaksanız 60 avrodan başlayan bedelleri gözden çıkarmak zorundasınız. Bunun 500 liraya kadar ulaştığı durumlar söz konusu.

Neresinden tutsanız elinizde kalan bir konu… Seyahat ederken bile çile çekmemiz şart mı?

İlgili olabilecek diğer yazılar

  • (yok desem inanır mısın?)

7 Comments on “Tanıdık bir çile: Vize”

  1. 1 Cagdas Seichter said at 00:10 on June 27th, 2009:

    bu cile bitmez.

    This comment was originally posted on FriendFeed

  2. 2 Cagdas Seichter said at 00:11 on June 27th, 2009:

    cile bülbülümmmm cileeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

    This comment was originally posted on FriendFeed

  3. 3 CagataykarakoC said at 00:24 on June 27th, 2009:

    abd ye vize almak için anam ağlıyor bugunlerde!

    This comment was originally posted on FriendFeed

  4. 4 Bedava Amerikan vatandaşı olmak | M. Serdar Kuzuloğlu said at 01:47 on June 27th, 2009:

    [...] Tanıdık bir çile: Vize Jun 27 [...]

  5. 5 adeep said at 03:00 on June 27th, 2009:

    Ben de şimdi bir akrabam için vize filan alman büyükelçiliği sitesini dolaştım şimdi sıra işlemlerde. Bakın Hatay’dayım ve vize için günü birlik Ankara’ya gitmek gerekli (eskiden Mersin’de de vardı ama usulsüzlük,para ile vize vs diye -ki bence altında başka şeyler vardı, kapatıldı), Eskiden gidip beklenirdi sıra (bazen 10 güne varırdı), şimdi özel bir şirkete devretmişler ve 23tl bankaya ya da telefonda kredi kartı ile ödeme yapıp randevu alınıyor ve o gün gidilip vize başvurusu yapılıyor daha sonra pasaport 2-5 gün arasında ups ile size geri gönderiliyor (ups parsını da sen ödüyorsun elbette). Tabi 60 € vize parası cabası.

  6. 6 Julien said at 11:01 on July 1st, 2009:

    Pasaport parasını untmayalım bu arada, dünyanın en pahalı pasaportlarından biri, Türk pasaportudur.
    Yurt dışında, Türk konsolosluklardan almak daha ucuz, hatta ermenistanda bedava.
    Ben hem Fransız hem Türk olduğum için, hiç bir zaman vizeye başvurmadım ve nasıl zor bir işlem olduğunu bilmiyordum, Türk bir kızla evlenene kadar. Vize iste, vize bekle, para öde, yine öde, ve havaalanında sırada bekle. Eskiden avrupalıların sırasına girerdim(1 yıl boyunca sadece o da), çok daha hızlıydı ama sonuç aynı, bavul bekleme sırasında herkes buluşuyor.
    Bu anlamda zor tabii ama türk devletinin de suç payı var burada.
    O anlaşmaları kendi de imzaladı. Bir Türk vatandaşı Fransa’ya gelmek için ne kadar zor olduğunu herkes biliyordur (tahmin edebiliyordur), bir Fransız vatandaşının, Türkiye’ye gelmek için pasaporta bile gerek yok, kimlik yeterli. Bu anlaşmayı hem Fransa, hem de Türkiye imzaladı.
    O yüzden Green Card’a başvurun ;) http://mserdark.com/genel/bedava-amerikan-vatandasi-olmak#more-849

    İyi seyahatlar !

  7. 7 Said MURAT said at 13:46 on September 10th, 2009:

    Geçen hafta Polonya için vize aldım. 18 yaşımdayım. Ve ilk vizem :)
    Polonya’ya gidiş sebebim üniversite. Okuldan davetiyem olduğu için bir problem çıkmadı 3 gün içerisinde vizemi aldım. Ama o kuyrukta bekledim evet. Schengen vizesi aldım tabii ki malumunuz. Ama geçen hafta İstanbul’un sıcağında Maslak’ta Polonya Konsolosluğunda sırada bekleyenler arasındaydım… :) Bir sorun çıkmadı. 130 TL vize ücretini ödedim. Ve aldım vizemi. İlk pasaportuma aldığım ilk vize Polonya’dan :) ) Küçüklüğüm yurt dışında geçti ama kendi pasaportum değildi, yaşım küçük olduğundan annemin pasaportundaydı bilgilerim…


Leave a Reply

  • Spam Protection by WP-SpamFree