Comments on: Yüzü gülen esnaflar, sade dükkanlar

By: İkinci el oto

İkinci el oto — Mon, 21 Dec 2009 21:45:35 +0000

Ellemeyin gülsün yaw birazcık esnafın yüzü. Hep ağlayacak değiller ya!

By: gruznan

gruznan — Thu, 10 Dec 2009 13:10:37 +0000

benim de son zamanlarda düşündüğüm bir şey bu…ne güzel gül gibi geçinir gidermiş eskiler…günde 1-2 pantolan dikip 3-5 tamir yapan terzi o sokağın-semtin ustalarından, belki de kalbur üstü sayılabilecek sakinlerindendi…şimdi normal bir maaş alabilmek için bir tezgahtarın günde 20 tane pantolon satması gerekiyor…evet, herşey bu kadar ucuzladı belki…ama herşey bir o kadar da değerini yitirmiş demek ki…eskiden herşeyin kıymeti ayrı bilinirdi…bizim içinse şimdi herşey kağıt mendil değerinde…2-3 sene önce aldığımız bir cep telefonu artık para etmiyor, 3-5 senelik bilgisayarlar ya küçük kardeşe devrediliyor ya da sadece internetten e-posta okumaya yarıyor…pantolon, tişört bunları saymaya bile gerek yok, artık pek çoğu tek kullanımlık oldu neredeyse…eh öyle olunca el emeğinin göz nurunun da değeri kalmadı artık…yalnız bu gidişatın tüm emek için, tüm emekçiler (çalışanlar) için geçerli olduğunu da hatırlatmak lazım… aklıma babamın emekli ikramiyesi geliyor…o zamanın parasıyla emekli ikramiyesiyle durakta 2 dolmuş ya da 1 kaloriferli daire alınabilirmiş, yıl 1980 civarı…şimdi bir işçi emeklisi ikramiyesiyle kendi külüstür bir araba alabilirse ne ala…

By: Murat Sönmez

Murat Sönmez — Wed, 02 Dec 2009 15:31:58 +0000

“Misal şimdiki çocuklar hiç bir zaman sokaklarda oynatılan “Ayı”ları görmeyecek.”

İşte öldüğüne üzülmeyeceğim tek meslek bu olsa gerek. Hatta buna meslek bile diyemiyorum. O ayıların sözde dans etmeyi öğrenmek için nasıl işkencelerden geçtiklerini bir bilseniz.

By: usame baba bize kıyak yapsana....

usame baba bize kıyak yapsana.... — Wed, 25 Nov 2009 08:41:36 +0000

ağlayacak gibi oldum, kaybettiğimiz hisleri görünce;
bir devir kapanıyor demişti dedem, vefat etmeden bir kaç hafta önce,
göçüp giden terzi arkadaşının kapalı kalan terzihanesinin önünde,

biraz esnaf olabilmek lazım,

By: peixesloucos

peixesloucos — Mon, 23 Nov 2009 22:40:03 +0000

Cok guzel bir yazi. Teşvikiye ve Osmanbey’de dolanmayi ne kadar cok ozledigimi farkettim. Yeni aldigim bir bavul daha ilk kullanista yirtilmisti. Garanti icin Ankara’ya yollamak gerekiyordu. Bayram tatili nedeni ile gelmistim ve tatilden sonra fazla kalmadan tekrar Bruksel’e donecektim. Bavulu suruyerek yurumeye baslamistim. Bomonti’de oturdugum sokaktaki ayakkabiciya sormustum. Bir pasaji bulmam gerekiyordu. Once tonton milli piyangocuya sonra da simitciye sorarak yurudum ve eski bir pasajin icine daldim. Ermeni bir ustanin dukkanina attim kendimi. Tatile ragmen yetistirdi. Aradan neredeyse 3 yil gecti, ayni bavul belki 20′nin uzerinde Bruksel-Istanbul ucusu yapti, bir okadar da Istanbul-Izmir ve hala sapasaglam. Ne yazik ki artik Istanbul’a geldigimde Bomonti’de kalmiyorum. Neyseki Sariyer’de sitelerden merkeze inip benzer havayi halen yakalayabiliyorum.

By: ferkul

ferkul — Mon, 23 Nov 2009 21:41:18 +0000

ne guzel bir yazı…

By: Sebnem

Sebnem — Sat, 14 Nov 2009 17:49:26 +0000

Serdar ne güzel yazmıssın yine! Vallahi bayıldım, benim baba ocağının olduğu Erenkoyde de çocukluğumdan kalma “manifaturacı” vardı, geçenlerde yolum düştü baktım ki kapanmış gitmiş, ordan hiçbir alışveriş yapmamış dahi olsam, cocukluğumun kokusu tüterdi burnuma- her önünden geçişimde.. Senin yazındaki terzi amca da bana yine çocukluğumun kokusunu getirdi burnuma.. Yüreğine, kalemine sağlık arkadaşım!..

By: Alihan

Alihan — Tue, 10 Nov 2009 21:45:31 +0000

Bu tip yazıları yapmacıklık hissettiğim için sonuna kadar hiç okuyamıyorum.Ama sizinkini sonuna kadar okudum.Çok samimi yazmışsınız.Çok güzel bir yazı olmuş.

Not:”pantalon”u pantolon diye düzeltirseniz, benim için artık bir dostoyevski siniz

By: Atamert Ölçgen

Atamert Ölçgen — Sun, 08 Nov 2009 10:05:55 +0000

Ne kadar güzel bir yazı.

Esnaflık çok değerli ama bizim her geçen gün daha az önem verdiğimiz birşey. Yine de bu küçük işletmelerin giderek azalması ve sonunda kapanmasının tek nedeni biraylerin kıymetbilmezliği değil.

Değişen zaman güzel de olsa bazı şeyleri süpürüp götürüyor. Kaçımız her yediğimizde GDO olduğunun farkındaydı birkaç gün öncesine kadar? Yoksa hükümet yetkililerinin televizyonda bol keseden söylediği “aman efenim, kesinlikle, ne münasebet”lere inandınız mı? (Bir soru da acaba kaç yıldır doğrudan veya dolaylı olarak GDO’larla beslendiğinizi merak edip araştırdınız mı?)

Nasıl ki küçük esnaf böyle yavaş yavaş yok oluyorsa, doğal gıdalar da (önce hormonlarla, sonra da genetik müdahaleyle, sonra kim bilir nasıl) yok olacak. Doğal değişecek. İnsanlığın `insanlık` dediğimiz özelliği değişmesin, bana yeter.

By: Ali Mert İnal

Ali Mert İnal — Sat, 07 Nov 2009 20:40:31 +0000

“Siz nerede yaşıyorsunuz bilmiyorum ama İstanbul’da artık pek karşınıza çıkan şeylerden değil terzi.” Cümlesini okuyunca sanki bir şey koptu içimden.Çünkü benim babam da yıllardır suadiyede terzilik yapıyor ve bir an kendimi karışık duygular içinde buldum.Herneyse Kolay Gelsin Terzi Veysel ! (baba.. babacığım !)