Taksim’deki iyi bir otelde düzenlenen bir bilişim topluluğu davetine sıradan bir kıyafetle katıldım. Sıradan dediysem rüküş de değildim yani.

Evet yaptım bunu. Sırf amirimiz böyle öneriyor diye.

Gelenlerin çoğu takım elbiseliymiş ve kimse beni sallamadı açıkçası. Hadi beni sallamadılar, temsil ettiğim topluluğu da adam yerine koymadılar. Nerede hata yaptım amirim?

Çok sevdiğim kısa bir hikaye var, üç Çinli kardeşin hikayesi, konuya farklı bir açıdan bakıyor:

Üç kardeş, üçü de doktor.

En küçük kardeş, ülkenin her köşesinde tanınan bir doktor. Her türlü hastalığı iyileştiriyor fakat tedavi süreci inanılmaz derecede acılı.

Ortanca kardeş de en az küçük kardeş kadar iyi bir doktor, tüm hastalıkları iyileştiriyor fakat, tedavi süreci o kadar acılı değil. Ortanca kardeş mucizeler yaratan bir doktor olarak bilinmesine rağmen sadece birkaç şehirde tanınıyor, küçük kardeş kadar meşhur değil.

Büyük kardeş ilk ikisinden farklı teknikler uyguluyor. Kişiler hastalanmadan onları iyileştiriyor, acısız, sıkıntısız. Büyük kardeşi yaşadığı küçük köyde bile tanıyan yok.