10 Kasım’a dair

Atatürk’ün ölüm yıldönümünde saat 9′a doğru otomobilimin gömüldüğü trafik içinde radyoda konuşulanları dinliyordum. Kanallar arasında dolanırken yanlış hatırlamıyorsam Radyo Tatlıses’te (İbo’nun kurduğu, sonradan Saadettin Saran’ın satın aldığı radyo) Cumhuriyet Gazetesi Yazarı Ümit Zileli’nin hazırlayıp sunduğu bir programa denk geldim. ‘Sesli Gazete’ şeklinde yaratıcılıktan zerre kadar nasiplenmemiş bir ismi vardı.

Tam o sıralarda ekonomi haberleri için bağlandığı kişi bir gün önce oynanan GS-FB derbisiyle ilgili komik şeyler anlatıyordu. Zileli bir iki dakika sonra (09:05) başlatacağı Atatürk’e saygı bölümü için toparlamaya çalışıyor ama başarılı olamıyordu. Ben de ibretle dinliyordum.

Saatler 09:05′i gösterdiğinde ben tam olarak sahilyolunda Samatya girişindeki trafik ışıklarının oradaydım. Işık tam kırmızıdan yeşile dönmüştü. Bir anda kornalar çalmaya başladı. Ben de çaldım. Sonra bir kısım insan dışarı çıktı. Bense ne yapacağımı şaşırdım. O tereddüt içinde önümdeki arabadaki adam kornaları millet sanki ‘yeşil yandı, yürüsene!’ anlamında çalıyor sanıyormuş. Arabadan milletin indiğini görünce o da indi ve “yürüsene kardeşim” diye bağırmaya başladı.

Sonra herkesin saygı duruşuna geçtiğini, kalanlarınsa hala korna çalmaya devam ettiğini görünce olayı anladı ve bir anda bozuntuya vermeden çokça mahçup, şaşkın ve sahtekar bir halde saygı duruşuna katıldı.

Sonrasında arabasına bindiğindeki yüz ifadesini hiç unutmayacağım… O unutacak mı acaba? Fotoğraflayamadığım için üzgündüm ama o sırada yapacak daha önemli işlerim vardı.

Sonra Taksim’e ofise geldiğimde hem blogumda yazarak hem de Facebook’ta bir grup kurarak sebebini aradığım ve halen hiçbir yanıt alamadığım Taksim Cumhuriyet Anıtı karantinasında bu sefer nöbet sırasının Türk askerine geçtiğini fark ettim.

Yine yanına yanaşamadım, yine bir teşekkür edemedim o anıtın üstündeki isimli / isimsiz kahramanlara.

Bir gün bu düzen değişecek…

İlgili olabilecek diğer yazılar

• 10/23/2008 -- Atatürk’e yaklaşmak tehlikeli ve yasaktır
  Atatürk'ü sevmeyen bir kesim olduğu malum. Zararı da yok. Yani kavrama, anlamına ve etkisine zararı yok ama bazen heykellerine, büstlerine zararı olduğu oluyor. Bu yüzden midir nedir bilmiyorum ama be...
• 12/28/2008 -- Devlet halkından korkunca
  Mutfakta çalışan yardımcı ve şişmanlatıcı kadınımız babasının emekli maaşını almaya devam edebilmek için sigortasız çalışmak istediğini söyledi. Ben de sigortasız kimse çalıştırmak istemediğim için re...
• 11/06/2008 -- Peki Maksim Gazinosu ne oldu?
  Bir dönem sahnesi için ayrı, seyirci koltukları için ayrı kavganın koptuğu yerlerde şimdi bambaşka kavga ve hevesler var....
• 11/04/2008 -- Taksim Devlet Sahnesi ne oldu?
  Geçen bir toplantıdan ofise dönerken yıllardır kurt gibi merak ettiğim bir sorunun cevabını buldum. Biliyorsunuz Maksim Gazinosu kapanalı çok oldu. Bir ara hortlatmaya çalıştılar ama yine olmadı. Bitm...
• 11/01/2008 -- Acıbademin en dayanılmaz şekli
  Bizim MYK küçük bir alana yayılıyor. Bir odamız stüdyo diğeri de ofis kısmı. Benle birlikte 9 sabit personel olduğundan metrekareye düşen insan sayısı hayli fazla. Yer konusunun sıkıntısını benim masa...
• 10/23/2008 -- Kariyer mahrumu Ekber Amca
  Bizim küçük güzel dükkanımız Taksim Sıraselviler Caddesi'ni kesen bir sokakta. Dolayısıyla her sabah/akşam bayağı şenlikli bir güzergah kullanıyorum. Burada bazı sabit insanlar var. O hengamenin içind...